काही काम होत का?

ती: तू फ़ोन केला होतास? काही काम होत का?
तो: हो केला होता। का कही काम असल तर रच मी तुला फ़ोन करू शकतो का?
ती: नाही अस कही नाही।
तो: माला तुझी आठवण येत होती। माला तुझा आवाज आइकावासा वाटला। तुझाशी बोलावस वाटल। मी एकदाफ़ोन केला तुला पण तू उचला नाहीस। काळजी वाटली माला।
ती: बस आता।
तो: एवढ्यात बस? काल आपण पहिलान्दा भेटलो। तू माला आवदलिस। हे सांगायला फ़ोन केला। आणि मी तुलाकसा वाट्लो हे विचारायला फोनेकेला।
काय झाल? तुज्या कड़े कही नाही का बोलायला?
ती: मला ही खुप काही बोलायचा आहे। खुप काही सांगायचा आहे। खुप काही आइकाय्चा आहे। पण आता नाही।आता माझी लहान बहिन माझ्या समोर कान लाऊंन बसली आहे। आणि तिच्या समोर काही सांगणे, बोलणे किव्हांआइकने धोके दायक आहे ;)
तो: बर मग वाट पहिन तुझ्या फ़ोन ची मी ।
*****
अशी झाली सुरवात एका मैत्रीची

PS: the marathi effect is due to my week long stay in pune. you might get to read a few more marathi posts. I know u wont be really looking forward to them but i will nevertheless pen them down.

Situations.

2 Down.....1 more to go - All smiles!!!!


**********


2 Down...1 more to go - Never ever go :(

Look harder..You'll see it.

“Life is so constructed that an event does not, cannot, will not, match the expectation.” ~Charlotte Bronte

For You my precious.

Whats it?

I love this. Totally. I'm in splits right now.

Curiosity can be killing ;)

But your instincts can never go wrong.

You have to know the trick ;)

I totally love this.

This reminds me of a FRIENDS episode.

Keep Guessing.

Sailing through...

One day Friendship & Love met one-another.
Love asked Friendship -
“Why do You exist if I’m there?”
So Friendship said -
“To give a Smile to those eyes in which You leave Tears.”

Untitled.

I had them written
I had those proof's
You had promised
I'll get my dues.
and now you are gone
Gone forever
Leaving behind nothing but tears.